Weer terug in het oude ritme
Hoi Allemaal!
Nou hier dan eindelijk het laaste stukje van de reis. Ik had in mijn laatste berichtje gezet dat ik nog de laatste dagen Beijing zou belichten, maar ben na de vakantie weer gelijk helemaal in m'n werk gezogen. In m'n eerste werkweek had ik gelijk 26 uur overwerk te pakken :-). Was helaas wel vrij snel van m'n vakantiestemming af, maar heb er nog wel heel wat rust aan over gehouden.
Goed, terug naar China. De laatste dag in Xi'an had ik niet zo veel zin meer om nog wat te ondernemen, dus heb ik lekker gelezen en een stuk Godzilla gekeken in het hostel. De dames zijn nog wezen fietsen op de stadsmuren van Xi'an. Dit keer waren we bijtijds, lees 2 uur te vroeg, naar het station gegaan. We hebben daar wat gegeten en lekker gewacht tot de trein kwam. We wilden er zeker van zijn dat we dit keer niet te laten kwamen en dat was ook niet het geval. We hadden dit laatste stuk echt een super luxe trein (soft sleeper, oftewel 1e klas). Het was allemaal mooi en glimmend en schoon en ruim, heel anders dan wat we voorheen in China van de treinen gewend waren, maar goed, de kaartjes waren dan ook wel 45 euro ;-). Er werd ook iedere keer heel netjes alles in het Engels omgeroepen na het Chinees. Waren weer een paar leuke dingen. Als we giftige stoffen of explosieven mee aan boord hadden genomen, moesten we dat direct melden bij de conducteur zodat ze van boord kon worden gehaald. Er werd op een gegeven moment ook omgeroepen dat de treinreis ongeveer 1200 km zou bedragen en dat we deze afstand zouden afleggen in 11 uur en 1 minuut, vooral die ene minuut maakt natuurlijk een heel verschil :-). We hebben lekker geslapen en kwamen de volgende morgen uitgerust in Beijing aan.
Daar zijn we voor de 2 nachtjes die we nog hadden weer ingecheckt bij het Beijing City Center Youth Hostel, waar we voor we gingen trekken ook al hadden geslapen. We hebben de dag dat we in Beijing aangekomen zijn lekker souvenirtjes geshopt in de buurt van de Forbidden City. De dames waren hier al heen geweest op de dag dat ik ziek in bed lag, dus heb het zelf uiteindelijk ook nog kunnen zien. 's Avonds hebben we nog bij een leuk restaurantje gegeten en na het eten hadden we besloten om nog een uitgaansgelegenheid op te zoeken. Die zijn in Beijing alleen niet zo heel makkelijk te vinden, maar er was een wijk waar er een heel aantal zouden zitten, maar dat was best een eind bij ons hostel vandaan. We zijn er met de metro heengegaan en daarna was het nog ruim een half uur lopen. Het was bij een handgemaakt meertje en daar waren allemaal leuke cafeetjes. Uiteindelijk hebben we daar de rest van de avond en begin van de nacht gespendeerd en hebben we lekker cocktails gedronken. Deze waren ongeveer dezelfde prijs als je in nederland betaald, misschien ietsjes goedkoper, dus dat sloeg best in in ons budget, maar het was wel heel lekker. Nou ja, ik had als tweede cocktail besloten een green tea whisky cocktail te bestellen, maar dat was niet zo'n succes. Die twee gaan eigenlijk helemaal niet samen, maar goed, die Chinezen hebben gewoon een rare smaak en misschien vinden zij het wel heel lekker. Later zijn we met de taxi weer terug gegaan naar het hostel, we waren een beetje huiverig voor de prijs, maar uiteindelijk moesten we 2 of 3 euro met z'n vieren betalen, dus de zorgen waren geheel voor niets.
De volgende dag weer wezen shoppen! De plek waar we de vorige avond uitegeweest waren had ook heel veel leuke winkeltjes, die tegen die tijd allemaal al dicht waren, dus die moesten we natuurlijk nog even bezoeken. Dus zijn we bijtijds weer met de metro en te voet naar het meertje gegaan en hebben daar weer lekker geshopt en souvenirtjes gekocht. Er waren ook waterfietsen op het meertje en we wilden eigenlijk gaan waterfietsen, maar om een of andere reden waren ze die dag gesloten. We hebben nog een salade gegeten op het terras van een van de barretjes aan het water. De salades waren redelijk te betalen, maar we zagen ook dat we ruim 4 euro moesten betalen voor een frisdrank, hebben dus maar geen fris besteld. Voor Chineze begrippen is dat dus echt een belachelijk bedrag. Bij een winkeltje 10 meter verderop betaal je 5 yuan voor een halve liter cola en bij dat barretje, 40 voor een glas. Zulke grote verschillen hebben ze volgens mij zelfs in Nederland niet. 's Avonds hebben we nog Beijing Duck gegeten in een restaurant niet al te ver bij het hostel vandaan. Ik weet niet of het echt een goed restaurant was. We kregen niet echt uitgelegd dat Miriam vegetarisch was en toen we de vegetarische gerechten van Miriam kregen bleken ze bomvol vlees te zitten. Uiteindelijk is het nog een beetje goed gekomen, maar Miriam vond het geloog ik niet echt lekker. De eend was wel goed, maar was niet wat ik verwacht had, ik dacht dat als je eend menu bestelde dat je dan allemaal verschillende gerechten met dezelde eend bereid kreeg, dus een soep vooraf en dan het hoofdgerecht enzo, maar we kregen alleen de eend als hoofdgerecht. Hij was wel erg lekker. We hadden 1 eend met z'n drieen, maar we hadden geprobeerd anderhalve eend te bestellen, maar ook dit was helaas mislukt. De dames hadden er wel genoeg aan, maar ik luste nog wel wat. Uiteindelijk zijn we voor Miriam nog naar een vegetarisch restaurant gegaan omdat ze niet genoeg en niet lekker gegeten had, dus toen had zij ook nog wat lekkers. Daarna bijtijds naar bed, want de wekker ging al weer om 4 uur.
Om 4 uur de wekker en om 5 uur beneden om met de taxi naar het vliegveld gebracht te worden. Daar waren we uiteindelijk een om half 6, een beetje aan de vroege kant. Vond het geen fijne rit, want zag dat de taxi chauffeur nogal moeite had om wakker te blijven en hij zat regelmatig met z'n ogen dicht, maar het is allemaal goed gekomen. Op het vliegveld hebben we Miriam ingecheckt, daarna hadden we nog een half uur om wat koffie te drinken en te ontbijten bij de starbucks voordat ze Miriam zouden komen halen om haar naar de gate te brengen. Uiteindelijk afscheid genomen van Miriam en daarna hadden we nog 3 uur over voordat ons vliegtuig zou vertrekken. We hebben bij het postkantoor op het vliegveld nog wat kaartjes gestuurd en daarna met de shuttle bus naar de terminal gegaan waar ons vliegtuig van zou vertrekken. Alles ging soepeljes, ingecheckt en gewacht tot we mochten boarden. Toen begon onze 9 uur durende vlucht naar Nederland. Het tijdverschil zorgde ervoor dat we uiteindelijk maar 3 uur later in Nederland aankwamen dan we in China vertrokken en dat was wel heel erg vreemd. Ben die dag gewoon tot laat opgebleven en de dagen erna weer gewoon op normale tijd opgestaan en heb gelukkig nergens last van gehad.
Nu ben ik me ondertussen aan het voorbereiden voor een kort reisje naar Berlijn voor een workshop voor m'n werk. Dus ga morgen lekker weer op reis, maar dit keer wel een stuk dichterbij. Heb het de afgelopen periode op m'n werk wel weer aardig druk gehad, maar heb het wel weer goed naar m'n zin en heb nog steeds was rust in m'n lijf over van de reis, dus het gaat allemaal prima. Zie er naar uit om van de zomer lekker in alle rust aan m'n onderzoek te kunnen werken.
Nou, dit was het dan, het allerlaatste verhaal van deze lange reis. Ik wil jullie allemaal bedanken voor jullie lieve en enthousiaste reacties. Het was altijd heel erg leuk om te lezen over de dingetjes in Nederland en vond het heel leuk dat jullie allemaal zo met ons meegeleefd hebben. Als soort van beloning heb ik een selectie gemaakt van al m'n 1651 foto's. Het zijn er 181 geworden en er mist nog best wat aan details, maar het meeste staat erin. Ik heb ze voor jullie online gezet op:http://gallery.me.com/jgeuze#100037
Liefs & Groetjes,
Jeroen.
Weer in Nederland!
Hoi allemaal!
We zijn vandaag met z'n drieen na een negen uur durende KLM vlucht op Schiphol geland. Nu weer wennen aan alle luxe en Nederlandse dingen. Hopen dat we geen enorme jetlag overhouden, maar zoals het er nu naar uit ziet valt het allemaal wel mee.
Ik hou het nu hier even bij. Een verslag van de laaste dagen in Beijing en wat meer nawoord volgt op een later tijdstip. Zal als ik de foto's heb uitgezocht nog wat dingen posten, dus stay tuned.
Liefs & Groetjes,
Jeroen.
Een dagje langer in Xi'an
Hoi Allemaal!
We hebben vandaag onverwachts een extra dag in Xi'an. We zouden gister om 20.16 met de trein naar Beijing gaan. We waren 's middags naar het Shanxi History Museum geweest en zouden daarna naar het hostel gaan om onze baggage op te halen, maar omdat het zulk slecht weer was, hebben we meer dan 45 min naar een taxi gezocht en niet gevonden. Toen een stuk met de bus de stadsmuren in en daar weer een taxi gezocht, maar het heeft allemaal veel te lang geduurd en we hadden op 10 minuten onze trein gemist. Toen ruim 45 minuten in de rij gestaan om ons kaartje om te boeken en dat kon gelukkig zonder extra kosten! We hebben dus nu een treinkaartje voor vanavond met dezelfde trein op dezelfde tijd. Gister laat dus nog gauw op zoek naar een hostel om te overnachten. Vandaag gaan we super vroeg met de taxi naar het station, zodat we hem zeker niet nog een keer missen.
Xi'an is ondanks dat het een oude stad is met stadsmuren, het is heel anders dan Pingyao. Waar in Pingyao de meeste gebouwen binnen de stadsmuren nog in oude stijl zijn, is dat in Xi'an niet het geval. Veel hoogbouw en moderne gebouwen, nou ja modern, jaren 60, en heel veel in de steigers en veel herrie. Natuurlijk zijn er ook mooie dingen te zien in de stad.
We zijn bijvoorbeeld naar de Moslim buurt geweest, waar het heel druk en gezellig is op straat met allemaal mensen die dingen proberen te verkopen en er wordt ook heel veel eten op straat verkocht, van spiesjes tot Chineze pizza's (soort van gevulde pannekoeken) tot aardappelgelei roerbakmix. Dat laaste hebben we per ongeluk geprobeerd. We zagen het op straat in een hele grote wok staan en het zag er lekker uit. Het leek op aardappel met wat groentes in een lekker pittig kruidenmengsel. Wij bestelden 4 porties, a 3 yuan per portie (da's ongeveer 35 cent). Toen we aan een tafeltje zaten en het ons werd voorgeschoteld bleek het niet precies aardappel te zijn. Het was een soort van gelei gemaakt van aardappelzetmeel, compleet structuurloos, maar het smaakte wel redelijk naar aardappel. Ik vond het best te eten, maar de meiden waren er niet echt over te spreken. Hebben in de moslim buurt ook allemaal leuke souvenirtjes gekocht en ik heb de perfecte theebeker gevonden!
We hebben hard overwogen of we wel of niet naar het Terracotta leger zouden gaan en hebben uiteindelijk besloten om het terra cotta leger in te ruilen voor een dagtripje naar Hua Shan. Dat zijn 5 granieten bergtoppen ongeveer 120 km ten oosten van Xi'an. We zijn daar met een busje heen gebracht. Toen zijn we met een ander busje (soort van lijnbus) naar een hoger gelegen punt gebracht en vandaar in 10 minuten ongeveer 1km de hoogte in, naar de Noord piek op ongeveer 1400m. Toen zijn we met z'n viertjes over allerlei trappen over de bergrug naar de middenpiek geklommen/gelopen (was meer klimmen dan lopen, de trappen waren op sommige plekken echt super steil met afgrond aan beide kanten (leuk!!)). De midden piek ligt op 2042 meter, dus dat was een heel stuk klimmen. We zijn later nog een stukje verder gegaan op weg naar de oost piek (2100m), maar er was een heel stijl stuk met treden van ongeveer 5cm met 25 meter niks onder me en daar kickte mijn hoogtevrees in en moest ik terug. De dames zijn toen nog verder gegaan en ik ben rond de center piek foto's gaan schieten, ik zal er straks een aantal online zetten als het lukt. Was allemaal heel erg indrukwekkend. Later zijn we bij een splitsing weer bij elkaar gekomen en zijn we het stuk van de middenpiek naar de noordpiek terug gelopen, want daar is de enige manier om beneden te komen: de kabelbaan. Naar beneden was een stuk minder leuk dan naar boven, zeker het laatste stuk trap met de beiden kanten afgrond, maar heb het allemaal gered en ben er nog om het na te vertellen. Moet zeggen dat het een enorme uitdaging was en vond dat ik een heel eind gekomen ben.
Zoals gezegd zijn we gister naar het Shanxi History Museum geweest en dat was ook heel erg mooi. Het is een supergroot musuem (700.000 m2), met heel veel mooie en hele oude artefacten. Ik was echt super verbaasd dat er dingen van 600 jaar VC nog zo ontzettend mooi intact gebleven waren. Hebben daar een ruime 2.5 uur rondgelopen met een audioguide en genoten van alle mooie dingen die er te zien waren. We hadden nog wel wat langer willen blijven, maar we moesten om 5 uur de audioguide weer terug brengen en iets te eten gaan zoeken omdat we bijtijds weer op het hostel moesten zijn, wat uiteindelijk dus niet gelukt is.
Nou tot zover dus weer een update van onze avonturen. We vertrekken vanavond met de nachtrein naar Beijing en daar doen we als het goed is ongeveer 11 uur over. Dan hebben we morgen en zaterdag nog om rustig in Beijing was souvenirtjes te kopen en misschien nog wat dingen te bezichtigen om vervolgens zondag weer vroeg naar het vliegveld te vertrekken om eerst Miriam op het vliegtuig naar Japan te zetten en vervolgens onszelf op het vliegtuig naar Nederland te zetten. Misschien nog een update vanuit Beijing en anders het slotstuk vanuit Nederland.
Liefs & Groetjes,
Jeroen.
Woohoo, Ping Yao!!
Hoi Allemaal,
We zijn vanavond in Ping Yao aangekomen en hebben echt een super gaaf hostel gevonden! Laat ik bij het begin beginnen. We zijn eerst van Beijing naa Datong afgereisd met de trein. Daar hebben we 2 nachtjes geslapen. We zijn 1 hele dag in Datong geweest en hebben daar het hangende klooster gezien en de Grotten met Boeddha beelden. Was best indrukwekkend allemaal. Alleen het hangende klooster was niet goed voor mijn hoogtevrees. Allemaal smalle houte trappetjes boven 50 meter lucht met dringende Chinezen voor en achter je. Vond het dood eng. Heb de dames foto's laten maken en ben zelf zo snel mogelijk er weer uit gegaan. Het hotel in Datong had trouwens een hele spannende douche. Deze was namelijk gecombineerd met de luxe variant van de 'gat in de grond' wc. De douche was letterlijk in de wc met de daarbij behorende geuren en kleuren. Hebben daar dus niet gedouched.
De 2e dag in Datong zijn we 's morgens om half acht met de bus naar Wutai Shan vertrokken waar we om 1 uur aankwamen. We hadden daar een redelijk hotel met een dormroom. Nadat we waren ingecheckt hebben we de boel een beetje verkend en souvenirs gekocht. Ik heb een mooi armbandjes met verschillende ronde steentjes gekocht. Daarna hebben we nog een paar tempels verkend en daarna wezen eten. Het eten was erg lekker, maar was even schrikken toen we de rekening kregen, moesten 400 Yuan betalen oftewel meer dan 40 euro. Is niet echt super duur, maar voor Chineze begrippen best aan de hoge kant. Later bleek dat er op de Engelstalige menu's stuk hogere prijzen staan dan op de Chineze. De tweede dag in Wutai Shan, zijn we met de kabelbaan naar een van de bergtoppen gegaan en daar hebben we het klooster en de tempels bekeken. Vervolgens zijn we met de trap weer naar beneden gegaan en dat was een hele afdaling kan ik je vertellen. Tussen de 30 en 50 treden per trapdeel en heel wat trapdelen. Hebben nog gezellig een foto sessie gehad met een monnik die naar boven kwam nadat we gepauzeerd hadden om onze wiebelbenen even tot rust te laten komen en wat te eten en te drinken. Was wel grappig hij kwam zo maar even bij ons zitten en begon foto's van ons te nemen met z'n mobieljte, Marieke moest ook nog een foto nemen met zijn telefoon. Heb het lekker terug gedaan door met mijn camera een foto te knippen. Hij is erg leuk geworden. Daarna weer verder naar beneden, pfff. Vervolgens op zoek naar de CITS (China International Traveling Service), maar daar spraken ze dit keer helaas geen Engels. Om een of andere reden is het toch gelukt om daar de bus van vandaag te boeken, want de man van het hotel kwam toen we 's avonds aankwamen zeggen dat we met de bus konden en heeft de rest geregeld. 's Middags hebben we nog een wandeling gemaakt in de natuur, wat nog een heel avontuur werd met steile paadjes tussen doornstruiken, maar wel heel mooie uitzichten gehad.
Vandaag een beetje gechilled en daarna vanaf half 1 tot 9 onderweg naar Ping Yao geweest. Eerst met de bus van Wutai Shan naar Taiyuan. Daar kwamen we pas na 6en aan en toen gauw naar het station om nog kaartjes naar Ping Yao en van Ping Yao naar Xi'an te kopen omdat je daar in Ping Yao slecht aan kan komen. Haasten want het loket gaat om 7 uur dicht. Uiteindelijk is beiden gelukt en hadden we om 7 uur beide kaartjes, maar de trein naar Ping Yao ging wel al om 11 over 7 weg, dus toen moesten we ons haasten naar de trein, de tassen door de x-ray scanner (ala vliegveld, dat hebben ze hier bij elk station) en toen snel naar de trein, bijna de laatste wagon en we kwamen natuurlijk vooraan de trap af, maar het is gelukt. In de trein natuurlijk weer veel bekijks want we waren de enige buitenlanders in de trein en blijkbaar zijn buitenlanders in China nog bijzonder. Is wel grappig, overal waar we gaan worden we toe geroepen met 'heelllooo!!!' en dan veel gelach. Bij de grotten in Datong zaten we met z'n drieeen op een trappetje even bij te komen en er zat wat ruimte tussen mij en Marieke, prompt ging er iemand met een kind tussen zitten en voor we het wisten stonden we al op de foto. Zo zijn we al op een paar groepsfoto's geweest, maar zijn ook denk ik al heel veel keer stiekum met een mobieltje geknipt. Af en toe is het wel een beetje vervelend, maar over het algemeen is het erg grappig. Maar goed, eenmaal aangekomen in Ping Yao zijn we met een soort van open lucht taxi naar ons hostel gebracht en dat bleek een oud Ming stijl gebouw in het oude deel van de stad binnen de stadsmuren met super veel sfeer en ook nog best wat luxe in de mix, we zijn helemaal tevreden. Zijn net na het eten nog een stukje wezen wandelen, maar bijna alle dingen waren dicht, dus heben allemaal zin om morgen alles bij daglicht te verkennen.
Nou ik ga het er even bij laten.
Liefs & Groetjes,
Jeroen
Ni Hao uit Beijing
Nieuws uit Beijing
We zijn nu vier dagen in Beijing en moet zeggen dat het een zeer indrukwekkende stad is. De eerste 2 dagen hebben we rustig gechilled en wat kleedjes gekocht aangezien we niet echt goed voorbereid waren op de temperatuur hier. Gister zijn we naar de Temple of Heaven geweest, daar waren een aantal mooie gebouwen waar we naar hebben kunnen kijken en het park eromheen was ook mooi met heel veel oude cypresse bomen en veel groen. We zijn gisteravond met de metro weer terug gegaan naar ons hostel en moet zeggen dat het allemaal super modern en heel erg goed te doen was. Het is allemaal super duidelijk aangegeven en ook voor buitenlanders prima te doen. Het is een stuk makkelijker dan de metro in Moskou, om over moderniteit en stilte maar niet te spreken :-).
Vandaag zijn we bijtijds op gestaan om de Forbidden City te bekijken. Dat is het deel van Beijing dat vroeger alleen toegankelijk was voor de keizer en zijn hof. Het is echt enorm groot en super mooi. Er waren weer heel wat mooie gebouwen te bewonderen en bijzonder tuinen. We hebben ons er de hele middag weten te vermaken en zoals gewoonlijk weer veel foto's geschoten.
Vandaag hebben ook nog een trip geboekt naar de Chineze muur die we morgen gaan maken. Het wordt een hele ondernemen, we moeten al om 6 uur vertrekken, dan gaan we met een busje naar Jinshanling, daarvandaan lopen we over de muur naar Simatai, dat is als het goed is zo'n 10 kilometer en dan worden we daar weer opgehaald en gaan we met het busje terug naar het Hostel hier in Beijing. Het zou ook kunnen dat we het andersom doen, dat we van Simatai naar Jinshanling lopen, dat weet Marieke, maar die is nu even niet hier.
We hebben ook 4 treinkaartjes naar Datong gekocht voor aanstaande zaterdag. We vertrekken vanaf Beijing West aan het eind van de ochtend en komen aan het eind van de middag in Datong aan. Daar willen we dan blijven slapen en de volgende morgen vroeg per bus naar Wutai Shan reizen. Dat is een Boeddhistische bergketen met een heleboel tempels en mooie natuur. We weten nog niet precies hoe lang we daar blijven, maar daarna gaan we naar Xi'an, waar ook het terracotta leger staat.
Het eten in Beijing is ook allemaal erg lekker en over het algemeen ook erg goedkoop. We zijn gister bij een echt Chinees restaurant wezen eten, dus zonder Engelse menu kaart en met wat aanwijs acties uit een lijstje met gerechten dat we meegenomen hadden en wat gokwerk uit de vega lijst hebben gister super lekker gegeten. We waren uiteindelijk met z'n 4tjes 71 Yuan kwijt, wat ongeveer omrekent tot EUR 7,50. :-)
Ik hou het nu weer even voor gezien, we gaan allemaal bijtijds naar bed vandaag omdat we morgen weer heel vroeg op moeten en het is hier nu al kwart over 10.
Liefs & Groetjes,
Jeroen.
P.S. Ik weet weer niet wanneer de volgende update komt, aangezien we niet weten wanneer we weer internet hebben. Ik denk dat het dit keer met het bereik van de mobile telefoon allemaal wel goed gaat komen.
Aangekomen in China
Hoi Allemaal,
Ik wilde even laten weten dat we veilig zijn aangekomen in Beijing. Het is wel een hele omschakeling naar het moderne China. Hebben nog niks gedaan hier, alleen ingecheckt in ons hostel en ben nu even aan het internetten om de koers van de Yuan te bekijken, zodat we weten wat het allemaal kost hier.
Liefs & Groetjes,
Jeroen.
Wilde beesten lijstje
Hier nog een lijstje met alle wilde beesten die we gezien hebben, zal het blijven aanvullen:
1. Gobi muis
2. Marmot
3. Grond eekhoorn
4. Wilde ezel
5. Wild paard (oerpaard)
6. Havik
7. Zwarte gier
8. Gerbil
9. Kraanvogel
10. Gazelle
11. Vos
Gobi was geweldig!!
Nou, dit verhaal voor de 2e keer typen, had net een mega lang verhaal getypt en toen heeft de internet browser besloten om het maar allemaal weg te gooien, vandaar nog een poging.
We zijn net terug van onze 9-daagse reis door de Gobi en kan alleen maar zeggen dat het echt geweldig was! Onze gids, Alma, was super aardig en weet heel veel van Mongolie en de plaatsen waar we geweest zijn en we hebben enorm gelachen met onze driver, Eechka. Hij heeft ons allemaal Mongoolse namen gegeven omdat hij onze Nederlandse namen te moeilijk vond om uit te spreken. Marieke was ???a (Naaraa = zon), Miriam was ???? (Saaraa = zon), Mattia was ????? ( = bloem), ik was ????????? (Sükhbaatar = een Mongoolse militaire leider en held, betekent letterlijk axe hero), of kort Suger.
De eerste dag zijn we al vroeg vertrokken uit UB, nadat we een tijdje gereden hadden om uit de stad te komen hadden we een stuk op de snelweg, in dit geval asfalt met heel veel gaten en dus veel geslinger. Daarna was het over op de onverharde wegen en dus nog meer gehobbel. Na een tijdje voelde ik alsof al m'n organen in de knoop zaten, maar gek genoeg was het een kwestie van wennen en hebben we er verder veel minder erg in gehad. Na een aantal uur (nog voor de lunch) begon de auto vreemde geluiden te maken een heeft Eechka de auto (nou ja Russisch busje) gestopt en een wiel eraf gehaald om te kijken waar het geluid vandaan kwam, maar hij kon niks vinden. Toen hebben we besloten om verder te rijden naar het dichtsbijzijnde dorpje (ongeveer 1.5 uur rijden) en daar te lunchen terwijl de driver de auto goed ging nakijken. Als hij dan niks kon vinden zouden ze naar UB bellen voor een vervangende auto, wat zou betekeken dat we dan nog 4 uur moesten wachten. Na een lunch van spaghetti had de driver samen met de heer des gers van de ger waar we in mochten lunchen gevonden wat er aan de hand was. Een van de links van de ketting van de fan van de radiateur was stuk deze hebben ze vervangen en toen konden we weer verder.
Hmm, ik denk dat ik het maar niet dag voor dag moet gaan beschrijven want dan zit ik hier nog wel even (en jullie dus ook), ik zal proberen de hoogtepunten eruit te vissen.
Nou, het eerste hoogtepunt vond ik was de Vulture Gorge, waar we op dag 3 waren. Dat was een canyon waar een watertje doorheen stroomde, maar het was het hele jaar door bedekt met een laag sneeuw en ijs en je kon er dus overheen wandelen. Dat hebben we gedaan en het was echt supermooi. Was af en toe best glad en veraderlijk, maar over het algemeen was het goed te doen en hebben we een anderhalf uur heerlijk van het uitzicht kunnen genieten. Dezelfde dag nog zijn naar de zandduinen gereden.
Dat was toch wel het volgende hoogtepunt na een overnachting in een Ger zijn we de volgende ochtend per kameel naar de zandduinen gereden. Dat was echt super gaaf. Eerst opstappen en dan goed achterover hangen als de kameel gaat opstaan want dan wordt het een hele schuine bedoening. We konden de kameel sturen door het ene touw dat aan z'n neus vast zat naar links of naar rechts te trekken. We hadden allemaal problemen om wat meer vaart uit onze kamelen te krijgen, maar op de terug weg kreeg ik door dat als ik hem in z'n ribben schopte met m'n hielen, met de teugel op z'n romp sloeg en 'choo choo' riep hij in sommige gevallen wel de moeite wilde nemen er wat meer vaart in te zetten: wat een eigenwijze beesten. Als ze eenmaal in kolone lopen was het voor ons bijna onmogelijk ze nog een andere kant op te laten gaan behalve de voorganger volgen. Het was wel echt een super ervaring. 's Avonds voor het eten zijn we nog met de auto naar de zandduinen te gaan om deze te beklimmen. Dat bleek echt ontzettend zwaar te zijn, voor elke meter die je klimt stijg je maar tussen de 30 en 50 cm vanwege al het losse zand. Ik was over het algemeen elke 3 a 4 meter helemaal bekaf en buiten adem en dan had ik weer een minuut of 5 nodig om bij te komen. Heb daarom halverwege met pijn in het hart moeten besluiten te stoppen en terug te gaan. De dames zijn nog verder geklommen om de zonsondergang vanaf de top te bekijken. Ik ben terug gegaan en heb het van beneden gefotografeerd en daar nog foto's gemaakt wat wat woestijn insecten, mieren en planten.
We zijn ook nog in Kharkhorm gestopt, een vrij grote stad met een Boeddhistische tempel en monastic complex. In de Stalinistische periode zijn in Mongolie heel veel Boeddistische moniken vermoord en kloosters en tempel verwoest. Ik denk dat er meer ruines zijn dan nog in gebruik zijnde complexen. Het complex in Kharkhorm was dus nog in gebruik en we hebben daar een chanting ceremonie bijgewoond. Was wel heel bijzonder om te horen. Ze zingen allemaal door elkaar op andere toonhoogten en het leek ook alsof ze allemaal andere tekst zongen, maar toch was het geheel heel harmonieus. We zijn na ongeveer een 20 a 30 minuten weggegaan, maar Alma zei dat ze het zo'n 2 a 3 uur volhouden.
Na Kharkhorm zijn we naar de laatste familie gegaan (het was dus gister). Daar mochten we onder leiding van de heer des gers paardrijden. Het was erg leuk, maar ook wel teleurstellend. We werden de hele weg geleid door onze host en mochten konden zelf dus niet sturen of wat dan ook. We hebben de hele weg gewandeld en aan het eind even ietsje sneller gegaan, maar geen draf of galop. Was toch wel erg leuk om op de rug van een half-wild (mmm, hij kwam wel echt tam over hoor) Mongools paard door het schitterende landschap de lopen. We kregen ook nog een verassing, want het waaide 's middags al heel hard, maar 's nachts is er dus ook nog heel wat sneeuw gevallen in Mongolie en we werden dus wakker in het wit. Bij onze ger was er niet heel veel sneeuw gevallen. maar we zijn onderweg wel stukken tegen gekomen waar er meer dan 30 cm gevallen was. Het was dus best glibberig op de weg, maar niks aan de hand, er was in verre of wege niks te bekennen om tegen aan te botsen :-).
Voordat we vandaag naar UB zijn terug gegaan, zijn we nog naar Khustain Nuruu National Park geweest waar door Nederlanders vanuit Lelystad een aantal wilde oerpaarden succesvol terug geplaatst zijn. Hebben een aantal van de paarden gezien, maar konden, omdat ze echt wild zijn, niet al te dichtbij komen. Hebben wel in het park en tijdens onze plaspauzes allemaal mooie foto's genomen van het besneeuwde landschap.
Zoals ik zei, kwamen we om half zeven vanavond terug in UB, hebben daarna lekker gegeten en ik het even heerlijk gedouched. Morgen gaan we met onze gids nog naar de zwarte markt hier in UB om wat souvenirs aan te schaffen. Ik ga een traditioneel Mongoolse jas met band kopen, hopen dat ik morgen een mooie kan vinden. Zondag moeten we weer vroeg op, want om 5 over 8 vertrekt onze trein van UB naar Beijing. We gaan deze treinreis allemaal met gemengde gevoelens tegemoet. Aan de ene kant vinden we het leuk om naar China te gaan, maar aan de andere kant willen we dit geweldige land met z'n schitterende natuur en super gastvrije mensen niet verlaten. Misschien gaan we ooit nog een keertje terug...
Ik ga eind aan breien, want het begint alweer laat te worden en er willen nog meer mensen internetten.
Liefs en groetjes,
Jeroen.