Nou, dit verhaal voor de 2e keer typen, had net een mega lang verhaal getypt en toen heeft de internet browser besloten om het maar allemaal weg te gooien, vandaar nog een poging.

We zijn net terug van onze 9-daagse reis door de Gobi en kan alleen maar zeggen dat het echt geweldig was! Onze gids, Alma, was super aardig en weet heel veel van Mongolie en de plaatsen waar we geweest zijn en we hebben enorm gelachen met onze driver, Eechka. Hij heeft ons allemaal Mongoolse namen gegeven omdat hij onze Nederlandse namen te moeilijk vond om uit te spreken. Marieke was ???a (Naaraa = zon), Miriam was ???? (Saaraa = zon), Mattia was ????? ( = bloem), ik was ????????? (Sükhbaatar = een Mongoolse militaire leider en held, betekent letterlijk axe hero), of kort Suger.

De eerste dag zijn we al vroeg vertrokken uit UB, nadat we een tijdje gereden hadden om uit de stad te komen hadden we een stuk op de snelweg, in dit geval asfalt met heel veel gaten en dus veel geslinger. Daarna was het over op de onverharde wegen en dus nog meer gehobbel. Na een tijdje voelde ik alsof al m'n organen in de knoop zaten, maar gek genoeg was het een kwestie van wennen en hebben we er verder veel minder erg in gehad. Na een aantal uur (nog voor de lunch) begon de auto vreemde geluiden te maken een heeft Eechka de auto (nou ja Russisch busje) gestopt en een wiel eraf gehaald om te kijken waar het geluid vandaan kwam, maar hij kon niks vinden. Toen hebben we besloten om verder te rijden naar het dichtsbijzijnde dorpje (ongeveer 1.5 uur rijden) en daar te lunchen terwijl de driver de auto goed ging nakijken. Als hij dan niks kon vinden zouden ze naar UB bellen voor een vervangende auto, wat zou betekeken dat we dan nog 4 uur moesten wachten. Na een lunch van spaghetti had de driver samen met de heer des gers van de ger waar we in mochten lunchen gevonden wat er aan de hand was. Een van de links van de ketting van de fan van de radiateur was stuk deze hebben ze vervangen en toen konden we weer verder.

Hmm, ik denk dat ik het maar niet dag voor dag moet gaan beschrijven want dan zit ik hier nog wel even (en jullie dus ook), ik zal proberen de hoogtepunten eruit te vissen.

Nou, het eerste hoogtepunt vond ik was de Vulture Gorge, waar we op dag 3 waren. Dat was een canyon waar een watertje doorheen stroomde, maar het was het hele jaar door bedekt met een laag sneeuw en ijs en je kon er dus overheen wandelen. Dat hebben we gedaan en het was echt supermooi. Was af en toe best glad en veraderlijk, maar over het algemeen was het goed te doen en hebben we een anderhalf uur heerlijk van het uitzicht kunnen genieten. Dezelfde dag nog zijn naar de zandduinen gereden.

Dat was toch wel het volgende hoogtepunt na een overnachting in een Ger zijn we de volgende ochtend per kameel naar de zandduinen gereden. Dat was echt super gaaf. Eerst opstappen en dan goed achterover hangen als de kameel gaat opstaan want dan wordt het een hele schuine bedoening. We konden de kameel sturen door het ene touw dat aan z'n neus vast zat naar links of naar rechts te trekken. We hadden allemaal problemen om wat meer vaart uit onze kamelen te krijgen, maar op de terug weg kreeg ik door dat als ik hem in z'n ribben schopte met m'n hielen, met de teugel op z'n romp sloeg en 'choo choo' riep hij in sommige gevallen wel de moeite wilde nemen er wat meer vaart in te zetten: wat een eigenwijze beesten. Als ze eenmaal in kolone lopen was het voor ons bijna onmogelijk ze nog een andere kant op te laten gaan behalve de voorganger volgen. Het was wel echt een super ervaring. 's Avonds voor het eten zijn we nog met de auto naar de zandduinen te gaan om deze te beklimmen. Dat bleek echt ontzettend zwaar te zijn, voor elke meter die je klimt stijg je maar tussen de 30 en 50 cm vanwege al het losse zand. Ik was over het algemeen elke 3 a 4 meter helemaal bekaf en buiten adem en dan had ik weer een minuut of 5 nodig om bij te komen. Heb daarom halverwege met pijn in het hart moeten besluiten te stoppen en terug te gaan. De dames zijn nog verder geklommen om de zonsondergang vanaf de top te bekijken. Ik ben terug gegaan en heb het van beneden gefotografeerd en daar nog foto's gemaakt wat wat woestijn insecten, mieren en planten.

We zijn ook nog in Kharkhorm gestopt, een vrij grote stad met een Boeddhistische tempel en monastic complex. In de Stalinistische periode zijn in Mongolie heel veel Boeddistische moniken vermoord en kloosters en tempel verwoest. Ik denk dat er meer ruines zijn dan nog in gebruik zijnde complexen. Het complex in Kharkhorm was dus nog in gebruik en we hebben daar een chanting ceremonie bijgewoond. Was wel heel bijzonder om te horen. Ze zingen allemaal door elkaar op andere toonhoogten en het leek ook alsof ze allemaal andere tekst zongen, maar toch was het geheel heel harmonieus. We zijn na ongeveer een 20 a 30 minuten weggegaan, maar Alma zei dat ze het zo'n 2 a 3 uur volhouden.

Na Kharkhorm zijn we naar de laatste familie gegaan (het was dus gister). Daar mochten we onder leiding van de heer des gers paardrijden. Het was erg leuk, maar ook wel teleurstellend. We werden de hele weg geleid door onze host en mochten konden zelf dus niet sturen of wat dan ook. We hebben de hele weg gewandeld en aan het eind even ietsje sneller gegaan, maar geen draf of galop. Was toch wel erg leuk om op de rug van een half-wild (mmm, hij kwam wel echt tam over hoor) Mongools paard door het schitterende landschap de lopen. We kregen ook nog een verassing, want het waaide 's middags al heel hard, maar 's nachts is er dus ook nog heel wat sneeuw gevallen in Mongolie en we werden dus wakker in het wit. Bij onze ger was er niet heel veel sneeuw gevallen. maar we zijn onderweg wel stukken tegen gekomen waar er meer dan 30 cm gevallen was. Het was dus best glibberig op de weg, maar niks aan de hand, er was in verre of wege niks te bekennen om tegen aan te botsen :-).

Voordat we vandaag naar UB zijn terug gegaan, zijn we nog naar Khustain Nuruu National Park geweest waar door Nederlanders vanuit Lelystad een aantal wilde oerpaarden succesvol terug geplaatst zijn. Hebben een aantal van de paarden gezien, maar konden, omdat ze echt wild zijn, niet al te dichtbij komen. Hebben wel in het park en tijdens onze plaspauzes allemaal mooie foto's genomen van het besneeuwde landschap.

Zoals ik zei, kwamen we om half zeven vanavond terug in UB, hebben daarna lekker gegeten en ik het even heerlijk gedouched. Morgen gaan we met onze gids nog naar de zwarte markt hier in UB om wat souvenirs aan te schaffen. Ik ga een traditioneel Mongoolse jas met band kopen, hopen dat ik morgen een mooie kan vinden. Zondag moeten we weer vroeg op, want om 5 over 8 vertrekt onze trein van UB naar Beijing. We gaan deze treinreis allemaal met gemengde gevoelens tegemoet. Aan de ene kant vinden we het leuk om naar China te gaan, maar aan de andere kant willen we dit geweldige land met z'n schitterende natuur en super gastvrije mensen niet verlaten. Misschien gaan we ooit nog een keertje terug...

Ik ga eind aan breien, want het begint alweer laat te worden en er willen nog meer mensen internetten.

Liefs en groetjes,

Jeroen.