Terug in UB for a day

Hoi Allemaal!

Hier dan de beloofde update. We zijn vanmorgen terug gekomen uit Terelj National Park en sommigen hebben al naar de foto's kunnen kijken. Hier dan nog het verhaal erom heen.

We zijn de eerste dag met de state bus naar Terelj gegaan, daar werden we soort van opgewacht door de eerste familie. Het bleek dat onze gastheer al de hele rit schuin achter ons in de bus zat, we vonden al dat als we naar hem keken hij steeds lachte, maar dat snapte we toen hij ons mee nam naar de ossenkar. Op we naar de ger, begon het ook nog even te sneeuwen en toen was het natuurlijk helemaal compeet. Het was wel heel vreemd. Toen we in de ger kwamen kregen we thee aangeboden, nou ja thee, het was thee met zout, dus dat was heel vreemd. Er stond ook een onbeduidend stuk vlees in plakes klaar dat we mochten / moesten eten, het was ontzettend vies, we vermoedden wat het schaap was met veel vet en kraakbeen erin. Een tijdje later kwam het avond eten, noedelsoep met, jawel schaap. 's Avonds hebben we kennisgemaakt met de familie aan de hand van een aantal foto albums met foto's die andere toeristen hadden opgestuurd. Daarna slapen. We hadden die avond de ger voor onszelf en de familie ging in een andere ger slapen. Het werd 's nachts best koud, maar daar waren onze slaapzakken gelukkig tegen bestand.

De volgende morgen gingen we voor het ontbijt al poopescoope, oftewel mestruimen. De dieren lopen daar geheel vrij rond en dus moet regelmatig de omgeving rond de ger van mest worden ontdaan. Was wel een aparte ervaring. Daarna kwam het ontbijt dat bestoind uit gestoomde broodjes, was best te doen. Na het ontbijt werden we door een van de kids van de extended familie gevraagd om schapen te hoeden, wat in eerste instantie leek op doelloos rondlopen, maar later bleek er toch iets van een doel achter te zitten. Bij de rivier hebben we nog met stenen 'gezeild' of gekeild, hoe het ook heet. Ik heb met de oudste nog wedstrijdje gerend, en gestoeid, was echt super cool (Hij staat op de foto's met het koeien voeren). Daarna was het tijd voor de lunch. Gestoomde broodjes gevuld met ui en, jawel, schaap! Wederom niet echt een succes. Na de lunch zijn we met de jongste schapen wezen hoeden en heb nog geholpen met water halen en voor het eten nog met het verslepen van een aantal geiten die bij hun babygeitjes gebracht moesten worden zodat de konden zogen. Toen was het tijd voor het avond eten: rijstsoep met, inderdaad, goed geraden!., schaap! Nou moet ik even zeggen dat schaap best eetbaar gemaakt kan worden met wat kruiden, maar daar deden ze dus helaas niet aan. Toen nog een avondje anklebone (spelletjes gespeeld met de enkel botten van vee) gespeeld met onze hosts en daarna naar bed, dit keer bleef ons gezin ook in dezelfde ger slapen en hebben ze fijn met z'n allen staan toekijken hoe we ons klaar maakten om te gaan slapen. De volgende morgen zijn we met de ossenkar naar de volgende familie gegaan. Onderweg mocht ik nog een stukje sturen met de teugels in handen en moest ik onze os steeds aansporen het 'HUGH', or 'HURH' en soms een flinke slag met een stok als ie echt niet wilde (heb dat uiteraard proberen te minimaliseren).

Dat was een wat oudere dame met haar dochter. De mevrouw maakte allemaal mooie traditioneel Mongoolse kleren en die mochten we aanpassen en mee op de foto op de rug van haar paard. Dit keer kregen we rundvlees te eten en hadden we met de lunch rijstsoep met rundvlees en bij het diner gestoomde broodjes met ui en rundvlees. Een hele verbetering ten opzichte van het schapenvlees. We vonden het waarempel lekker. Ook de zoute thee begon nu goed te smaken. 's Aconds nog een avondje anklebone gespeeld. De volgende morgen hebben de meiden achter de naaimachine gezeten en hebben we geleerd hoe we een traditioneel Mongoolse knoop moesten maken (voor aan een jasje). Daarna zijn we buiten gaan boogschieten. Dat was best wel gaaf. Was best moeilijk en kostte echt al m'n kracht om de boog maar half te kunnen spannen. Maar heb wel 2 of 3 keer het doel kunnen raken (een stapeltje blikjes van koeienhuid ala ballenwerpen op de kermis, die op de grond stonden). Daarna met de ossenkar naar de 3e familie.

Dit was weer een wat jongere familie waar de gastvrouw professioneel naaister was en alle traditionele kleding voor de omgeving maakte. De dames hebben weer wat kleedjes geprobeerd en gefotografeerd. Hier hebben we geleerd hoe we de traditionele hoekversiersels moeten maken voor de jasjes. Daarna hebben we toegekeken hoe ze in een uurtje een portemonnee / tasje voor Marieke maakte, was echt super cool om te zien. De rest van de avond was wat ongemakkelijk waarbij we over het algemeen haar dochter hebben bezig gehouden. Het eten hier bestond ook weer uit rundvlees gerechten, maar dit keer ook met wat kruiden. Was eigenlijk best lekker! 's Avonds met de hele familie en ons 4en in dezelfde ger geslapen en weer lekker bekeken tijdens het naar bed gaan en opstaan. De volgende morgen was ook een beetje ongemakkelijk en uiteindelijk bleek er geen programma te zijn en zijn we voor de lunch met de ossenkar naar de laatste familie gebracht. 

De laaste familie was een ouder en zeer traditioneel stel. De gastvrouw is shamaan en hier moesten we ons dus echt netjes aan de regeltjes houden. Achteraf bleek de gastvrouw echt een geweldig lief mens te zijn. We hadden bij dit gezin een eigen ger waar we in konden slapen en wonen en het was eigenlijk alleen de bedoeling dat we in de familie ger kwamen tijdens de maaltijden. Verder hadden we het rijk alleen en konden we gaan en staan waar we wilden. Het eten hier was echt heel lekker en goed met rundvlees een wortel en aardappel, kool, kruiden! Aangezien de Mongoolse samenleving een manerende samenleving is, moest ik netjes als eerste door de deur, het dichtste bij de erepositie zitten, kreeg ik als eerste eten en drinken en bovendien met eten ook 2x zoveel als de meiden. Het was echt ontzettend veel en heb me dan ook 3x per dag helemaal rond moeten eten, want uiteraard, weigeren is niet echt beleefd. Onze gastvrouw was de eerste van de mensen die we ontmoet hadden die uitgebreid conversaties aanging met hier een daar wat Engelse woorden en veel handgebaren hebben we veel dingen van haar kunnen leren. De tweede dag dat we er waren hadden we voor onszelf en hebben we lekker gewandeld tussen de maaltijden door. Ze had ons bij het ontbijt verteld dat we '1 time meal' zouden hebben, dus wij gingen er vanuit dat we geen lunch zouden krijgen en waren aan een lange wandeling begonnen langs de rivier en richting de berg die we wilden beklimmen. Toen we bij de berg aankwamen kwam de gastheer met z'n ossenkar ons tegemoet om te vertellen dat het eten klaarstond. We kwamen er 's avonds achter dat ze bedoelde dat er om '1 o'clock meal' zou zijn.... Ze vond het echt heel vreemd dat wij uberhaupt konden denken dat we maar 2 maaltijden zouden krijgen ipv 3. Dus na een hele zware lunch en uitbuiken zijn we alsnog de berg beklommen. De volgende dag (vandaag) om 7 uur ontbijt, half acht met de ossenkar naar de bus, 8 uur met de bus en voor 10en weer in UB. Het was echt super!!

Vandaag hebben we een trip geboekt van 9 dagen naar de Gobi woestijn. We vertrekken morgen om half negen met een minibusje naar onze eerste lokatie. Ik kan nu nog even geen gedetailleerde uitspraken doen, maar we gaan een paar duizend kilometer reizen, veel mooie dingen en landschappen zien en dit keer hebben we een Engelstalige gids bij ons die ons kan ondersteunen. We verblijven waarschijnlijk 1 keer in een hotel en verder bij nomadenfamilies in gers of in een tent. Als het goed is gaan we tijdens de trip nog kameel en paardrijden, dus Anneke, de tip is nog niet te laat, in Terelj hebben we alleen met de ossenkar gereden). Dus, ben ik weer de komende 9 dagen niet bereikbaar, want ik vermoed dat het telefoonbereik in de Gobi net zo goed is als in Terelj (practically non existent). Dus over een dag of 9 a 10, weer meer. We komen op vrijdag aan het eind van de middag weer terug (volgende week vrijdag dus), en vertrekken dan zondags vroeg met de trein naar Beijing.

Ik hou jullie op de hoogte voor zover dat kan!

Groetjes en liefs!!

Jeroen.

Wijziging in de plannen

Hoi Allemaal,

Hier even een kort berichtje om door te geven dat we onze trip met de nomadenfamilies in Terelj National Park hier in Mongolie vervroegd hebben. We zouden eigenlijk pas aanstaande maandag vertekken, maar omdat dit dan precies onze drie weken hier in 2en zou splitsen en we daarom geen andere meerdaagse tours meer kunnen doen hebben we besloten morgen al te vertrekken. Morgen gaan we met de staatsbus naar het Terelj National Park waar we worden opgewacht door de eerste familie. Vervolgens gaan we dan met de ossenkar naar de Gers van de familie en daar blijven we dan slapen. Zo trekken we van familie naar familie, soms kunnen we lopend, maar we vermoeden dan het meestal te paard of per ossenkar zal zijn. Wel spannend, aangezien ik nog nooit echt paard gereden heb, maar dat schijnt niet echt een groot probleem te zijn. We hebben vandaag nog wel het een en ander aan extra gear aangeschafd (voornamelijk van die slobsokken om onze onderbenen te beschermen tijdens het rijden). We blijven 7 dagen en 6 nachten bij de nomadenfamilies en dan gaan we weer met de bus terug naar Ulaanbaatar. Dan kijken we verder wat we voor 2e tour gaan boeken voor de week erna. Moet zeggen dat ik er aan de ene kant wel heel erg zin in heb, maar vind het ook best wel eng. Er is niemand die meegaat die voor ons kunnen vertalen, we zijn wat dat betreft dus geheel op ons zelf. Wel moeten we er voor zorgen dat we ons netjes aan de gewoontes van de nomadenfamilies houden en we ze niet beledigen. We hebben vanmorgen een 2 uur durende les gehad waarin de meeste dingen die we moeten weten zijn besproken wat betreft de do`s en don`ts. We moeten eigenlijk nog wel even onze rituele begroetingen in het Mongools oefenen voor we morgenmiddag vertrekken.

In de periode dat we in Terelj zijn, hebben we geen stroom en naar alle waarschijnlijkheid geen bereik met onze mobiele telefoon. Het zal daarom waarschijnlijk niet mogelijk zijn jullie op de hoogte te houden van wat er zich allemaal afspeelt.

Nou, dit is het dan weer even voor nu. Ik zal over ongeveer een week uitgebreider verslag doen van onze activiteiten bij de nomadenfamilies.

Groetjes & liefs!!!

Jeroen.

Veilig aangekomen in Ulaanbaator

Hoi Allemaal,

De eerste vier dagen in Moskou waren heel erg leuk en erg vermoeiend, hebben daar heel veel mooie dingen gezien, al was het wel een ontzettend vieze stad. We moesten ook constant op onze hoede zijn, omdat de politie vaak touristen aanhoudt en probeert te beboeten voor wat dan ook. Advies was daarom zo min mogelijk in je eigen taal te spreken als er politie in de buurt is.

Afgelopen woensdag zijn we door de reisorganisatie naar het station in Moskou gebracht en op de trein naar Ulaanbaator gestapt. Daarmee zijn we vervolgens door half siberie gereden. Het was niet echt vergelijkbaar met een Nederlandse trein, we hadden een coupe met z'n vieren, met vier bedden. Twee konden we opklappen zodat we boven de andere 2 meer ruimte hadden om te zitten, maar we konden ook prima zitten met de bedden naar beneneden. Ik kan helaas hier nog geen foto's toevoegen omdat dat op deze computer niet mag. De trein schommelde wel heel erg en moet zeggen dat ik daar nu nog even aan moet wennen dat dat niet meer zo is. De treinreis was erg lang, maar best wel mooi. Al moet ik zeggen dat het siberische landschap niet was wat ik verwachtte. Het was voornamelijk dor gras en heel veel nog kale berkenbomen. Is wel een griezelig gezicht een heel bos met witte stammen en dan ook nog sneeuw op de grond hier en daar. We zijn onderweg nog langs het Berkel(?)meer gereden met de trein en dat was echt ongelovelijk mooi. Heb vanuit de trein een paar hele mooie foto's kunnen nemen met een net opgekomen zon (moest er dus best vroeg voor wakker worden :-)). Verder hebben we aardig zitten stoeien met de tijd onderweg, omdat we niet precies wisten wanneer we van tijdzone wisselden en de treintijden tot de Mongoolse grens op Moskou tijd waren. We zijn er nu achter dat het in Mongolie 4 uur later is dan in Moskou (en dus 6 uur later dan in Nederland). Maar we zijn ook nog door een Moskou +5 zone gereisd. Ik moet nog zeggen dat het slapen in de trein reuze meeviel, de bedden waren wel erg hard, maar naar een paar dagen heb je die beurse plekken op schouders en heupen niet echt meer in de gaten en kon ik echt super lekker slapen.

Vanmorgen zijn de dan eindelijk aangekomen in Ulaanbaator, gisteren hebben we bijna 7 uur doorgebracht met het overgaan van de 2 grenzen, op beide grenzen werd alles super goed gecontroleerd en moesten we weer allerlei formulieren invullen, maar het is allemaal goed gegaan. Vannacht konden we dan nog even 4 uurtjes slapen voor we hier aankwamen (We hebben tot bijna 1 uur 's nachts aan de douaneovergangen besteedt). Kan nog niet veel zeggen over Mongolie, behalve dat wat we uit de trein zagen er best mooi en ruig uit zag. In het volgende bericht meer.

Groetjes en liefs!!

Jeroen.

Aangekomen in Moskou!

Aangekomen in Moskou!

Dan toch nog!

Na heel veel vragen "Hou je ook een reisblog bij?", dan toch besloten het te proberen. Ik weet niet hoe goed ik hier in ga zijn, maar ga het proberen bij te houden.

Zoals de meeste al weten, ga ik op reis door Azie met Marieke, Miriam en Mattia, drie vriendinnen die ik ken van mijn studie. Zij zijn ondertussen al met de trein onderweg, maar ik zal ze as. zondag joinen door naar Moskou te vliegen. Daarvandaan vertrekken we dan donderdag met de trein naar Mongolie, daar blijven we drie weken om dan met de trein verder te reizen naar Peking waar we ook nog eens drie weken blijven. Daarna vliegen Marieke, Mattia en ik weer terug naar Nederland en gaat Miriam nog even lekker door naar Japan en Korea.

Hier de links van de weblogs van de drie dames, voor het geval je het vanuit alle perspectieven wil volgen en de eventuele argumenten en ruzies ook van de andere kant wilt bekijken :-)

mmmongolie.reismee.nl   -   Marieke

mmmongolia.reismee.nl   -   Mattia

miriaminazie.reismee.nl   -  Miriam

« Vorige pagina